kontrast kontrast • powiększanie tekstu czcionka normalna czcionka większa czcionka największa • wersja wai tryb wai Powrót do wersji graficznej

Menu strony

Lewe menu

Urząd

Godziny otwarcia:

Poniedziałek: 8:00 - 18:00*

Wtorek - Piątek: 8:00 - 16:00

 

*w poniedziałki w godzinach 16:00 - 18:00 dyżury pełnią pracownicy:

- Wydziału Obsługi Mieszkańców

- Delegatury Biura Administracji i Spraw Obywatelskich

- stanowisk kasowych Wydziału Budżetowo-Księgowego

- Urzędu Stanu Cywilnego

 

Terenowy Punkt Paszportowy czynny jest w godzinach:

poniedziałek: 10:00 - 17:30

wtorek - piątek: 8:00 - 15:30

Opłaty paszportowe i geodezyjne wyłącznie gotówką

 

Adres: ul. Grochowska 274
03-841 Warszawa


Centrala urzędu 22 44 35 555


urzad@pragapld.waw.pl

Grochów

Opublikowany:

Początki wsi Grochów sięgają XII wieku. Wchodziła ona wraz z Kamionem (dzisiejszy Kamionek), Gocławiem i Kawęczynem w skład dóbr biskupstwa płockiego. W 1580 r. do wsi Grochów należało 16,5 łana ziemi (ok. 300 ha). W okresie bitwy ze Szwedami w lipcu 1656 r. Grochów został zniszczony, co spowodowało zahamowanie jego dalszego rozwoju - w 1661 r. było tu zaledwie 9 domów.

 

W 1780 r. dobra Grochów kupił od kapituły płockiej król Stanisław August Poniatowski i odstąpił swemu bratankowi księciu Stanisławowi Poniatowskiemu, który rozparcelował je na 8 części. Dało to początek dalszej parcelacji Grochowa w XIX wieku. Podczas szturmu Pragi przez wojska rosyjskie w listopadzie 1794 r., w czasie bitwy między wojskami polskimi i austriackimi w kwietniu 1809 r. oraz podczas walk na przedpolu Pragi w lutym i marcu 1831 r. Grochów ulegał kolejnym zniszczeniom.

 

W 1823 r. ukończono budowę brukowanej szosy brzeskiej rozpoczynającej się dzisiejszą ul. Grochowską. Była to największa inwestycja komunikacyjna w czasach Królestwa Kongresowego. Dla upamiętnienia tej budowy wzniesiono w 1825 r. przy ul. Grochowskiej żelazny obelisk zwany Pomnikiem Pracy.

 

Na początku XIX w. zaczyna się proces uprzemysławiania Grochowa. Powstaje manufaktura sukiennicza oraz warsztaty tkackie i zakłady tytoniowe, zniszczone w czasie działań wojennych w 1831 r.Od połowy XIX w. rodzina Osterloffów zakłada tu wytwórnię wódek i likierów, wina szampańskiego oraz browar istniejący do końca lat 80-tych XIX w. W 50-tych i 60-tych latach XIX wieku zaczynają na Grochowie powstawać zakłady przemysłu tłuszczowego, z których największą była fabryka świec i mydła Jana Hocha. W 1870 r. Bernard Weschke otwiera na Grochowie farbiarnię i pierwszą pralnię, która wkrótce przechodzi na własność rodziny Geberów i staje się jednym z największych zakładów tej branży w guberni warszawskiej. W 1881 r. na Grochowie powstaje fabryka zapałek Teofila Bieńkowskiego, a w latach 90-tych XIX w. - garbarnia braci Wilhelma i Adolfa Jerominów, zatrudniająca w 1913 r. ok. 120 pracowników.

 

Lokalizacja na Grochowie w drugiej połowie XIX w. zakładów przemysłowych była spowodowana głównie dogodnym dojazdem do Warszawy, niską ceną gruntów pod budownictwo fabryczne i możliwością sprzedaży wytworzonych produktów na chłonnym rynku zbytu, jakim była Warszawa. Rozwój przemysłu był decydującym czynnikiem rozbudowy i wzrostu zaludnienia Grochowa w tym okresie. W 1827 Grochów zamieszkiwało jedynie 105 osób w 22 domach. Od połowy XIX w. zaczyna się szybszy rozwój Grochowa. W 1852 r. liczba ludności wzrosła do 178; były tu wówczas 34 domy mieszkalne i 72 "inne zabudowania" - zapewne głównie gospodarcze. W 1897 r. Grochów zamieszkiwało już 3207 osób.

 

Grochów wraz z sąsiednimi miejscowościami przyłączono do Warszawy w kwietniu 1916 roku - tworząc tzw XVII Komisariat Grochowski. Obejmował on teren o powierzchni 1722 ha zamieszkiwany w 1916 r. przez ok. 5500 osób. Było tu wówczas 947 budynków (w tym 464 mieszkalnych, z których 90% to budynki parterowe), spośród których aż 86% to budynki drewniane, w tym 12% krytych słomą. Nie było wówczas ani wodociągów, ani kanalizacji.

 

Rozbudowa Grochowa i regulacja ulic nabrała w dwudziestoleciu międzywojennym dużego rozmachu, a liczne inwestycje miejskie zmieniły jego rozplanowanie i zabudowę. Ulice i domy, dawne i nowe, powoli uzyskały oświetlenie elektryczne, kanalizację, wodociągi i gaz. W latach 1927 -37 wzniesiono ponad 1200 domów Rozwijało się budownictwo publiczne; Towarzystwo Osiedli Robotniczych wzniosło w końcu lat 30-tych osiedle 10 bloków mieszkalnych przy ul. Podskarbińskiej.

 

W 1924 r, uruchomiono linię tramwajową na Gocławek wzdłuż ul. Grochowskiej. Tuż przed wojną ukończono budowę Al. Waszyngtona. Rozbudowuje się także przemysł. Wszystkie te czynniki powodują szybki wzrost ludności. W 1925 r. Komisariat Grochowski zamieszkuje 6006 osób, w 1930 r. - 13.396, a w 1938 r. - już 42.365

Po II wojnie światowej nastąpił na Grochowie szybki rozwój budownictwa mieszkaniowego. Wzniesiono tu duże osiedla mieszkaniowe, takie jak np. Grochów I i II, "Osiedle Młodych", Kinowa, Przyczółek Grochowski, Igańska i Majdańska. Od lat 90-tych w różnych punktach Grochowa powstają nowe budynki mieszkalne (ul. Majdańska, Bracławska) i biurowce (Blue Point) budowane przez różnych, w tym prywatnych inwestorów. Towarzystwo Budownictwa Mieszkaniowego Pragi Południe wzniosło kilka bloków mieszkalnych przy ul. Szaserów i Zamienieckiej. Kontynuowana jest budowa kompleksu architektonicznego przy Rondzie Wiatraczna - najważniejszym węźle komunikacyjnym Pragi Południe.

643

Pozostałe artykuły w tym samym dziale co Grochów